De eerste snelwegen in Utrecht zijn verbreed, de aanpassing van knooppunt Hoevelaken vordert gestaag, de laatste stuiptrekkingen in het debat over de A12Salto lijken geweest, de Noordelijke Randweg Utrecht zou weleens verbreed kunnen worden, de A27 bij Amelisweerd wordt verbreed met een uitbreiding van ‘de bak’ als gevolg en 10 miljoen is gereserveerd voor het vergroten van de wegcapaciteit op de brug bij Rhenen. En dan vergeet ik vast nog iets. Je zou bijna zeggen: wat doet GroenLinks nu eigenlijk in dat provinciaal college?

Natuurlijk, niet GroenLinks was het die groeide van 4 naar 6 zetels, zoals we zo graag hadden gezien, maar juist de VVD groeide, van 10 naar 11. En ook de PVV streefde ons voorbij met 5 zetels. 16 keiharde auto-zetels. Daar valt moeilijk tegen op te boksen.

En natuurlijk, er zijn ook positieve zaken te noemen, zoals de 3 ecoducten die we bij elkaar gaan sparen, maar toch, de algehele focus is niet altijd even groen te noemen. Zeker op mobiliteitsgebied niet. En dat stoort mij, als woordvoerder mobiliteit.

Natuurlijk, er komt een tram vanaf Utrecht-CS naar De Uithof. Stom genoeg niet dwars door de stad, maar afijn, hij gaat er nu eindelijk komen. Maar juist die tram is een stedelijke verdienste, bovendien een erfenis van voor de college-onderhandelingen.

Toch zijn er ook kansen: Dit college ziet duidelijk de meerwaarde van de fiets, en dan met name van de elektrische. Die zou weleens heel voordelig een uitkomst kunnen bieden voor het kortere woonwerk-verkeer. Daar zal dus extra op ingezet worden en daar zal ik ook nadrukkelijk op letten.

Ook wordt het belang ingezien van spoorvervoer en wordt er naarstig gezocht naar het daadwerkelijk mogelijk maken van extra stations. Binnen Utrecht is station Lage Weide er 1 van. Maar waarom ook niet een station Maarsbergen ipv Maarn en een station Maartensdijk ipv Hollandsche Rading, om aan de knooppuntgedachte zo veel mogelijk recht te doen. Want juist dat is een focus die dit provinciaal college nadrukkelijk heeft: Kijken hoe je vervoersstromen en woon- en werklocaties zo goed mogelijk kunt clusteren. Een slimme gedachte die nog harder invulling mag krijgen.

Vanuit die gedachte gezien kan een station Lage Weide niet zonder fietsbrug naar Zuilen-Noord. Je bedient een enorme hoeveelheid extra mensen en ontsluit direct de sportvelden perfect. Bovendien creëer je een doorgaande fietsverbinding naar Leidsche Rijn. En zou het niet mooi zijn als er naast het nieuwe station een echte publiekstrekker wordt gerealiseerd. Ik noem maar wat: een nieuw multifunctioneel ijsstadion.

Ik hoop dat de lobby voor de spoorlijn Almere-Utrecht-Breda een nieuwe impuls krijgt, om de opties voor reizigers zo divers mogelijk te maken en niet iedereen de auto in te dwingen, want velen doen dat echt niet uit liefde. Zo’n nieuwe spoorlijn zou de nieuwe weg bij Houten definitief overbodig maken, omdat station Houten-west met gemak die 9000 verkeersbewegingen per dag zou kunnen opvangen. Inderdaad, 9000, waar hebben we het over?

Maar soms liggen oplossingen ook verder van huis. Zo wil Wageningen een goede OV-verbinding met station Ede-Wageningen ipv van de reguliere busverbinding die er nu ligt. Misschien ligt er wel een mogelijkheid om de spoorverbinding Amersfoort-Ede door te trekken tot Wageningen? En als ik dan toch aan lightrail-achtige verbindingen denk: wanneer wordt de verbinding naar Baarn eigenlijk op zo’n manier ingericht? En zou dat spoor naar Leiden niet eens verdubbeld moeten worden?

Kansen te over dus. Maar dat vraagt wel om focus, en samenwerking. Draagvlak ontstaat immers van onderop.

Ik zit nu twee weekjes in Kaapstad, in de Afrikaans-sprekende noordelijke suburbs. Vrijstaande huizen in een heuvelachtige groene omgeving. De publieke buitenruimte stelt niet al te veel voor, maar ja, dat is Afrika. De schoonheid komt of van de natuur zelf, of van private investeringen. Als ik op mijn fiets stap richting Tygerberg Hospital, waar mijn vriendin stage loopt, en ik nader de snelweg, dan wordt de samenleving ineens een stuk gekleurder. Onderweg zie je zwarte bewoners slechts omdat ze als tuinier, huishoudster of bouwvakker aan het werk zijn. Het zijn ook de enigen die lopen over straat. De wittte bewoner lijkt niet veel meer te zien dan zijn auto, behalve als ze joggen of mountainbiken.

Misschien ligt daar ook ergens de kern van de onoverbrugbare kloof russen rijk wit en arm zwart. Die laatsten worden door de eersten vooral gezien als goedkope werkkrachten, wat ze ook zijn overigens. Samen met ze in de bus of trein zijn ze echter niet te vinden. Terwijl juist daar een plek ligt waar diverse groepen uit de samenleving samen kunnen komen. En wellicht wordt de boel er ook wat veiliger van. Een van de redenen ook dat het op straat niet altijd even veilig is, is omdat je slechts de onderklasse op straat aantreft. De rest rijdt het liefst tot zo dicht mogelijk bij de bestemming. Zelfs als de afstand niet meer dan een kilometer is.

En dan de kranten, althans, Die Burger, de krant die ik elke dag mag lezen. Die laat best treffend de wanhoop zien van dit land. Rijk wit ziet arm zwart in steeds grotere getalen hun luxe Kaapse enclave bezoeken, zien hun belastingen stijgen en zien dat de landelijke politiek langzaam een dieptepunt bereikt. Malema (een dertiger), de leider van de Jeugdliga van het ANC (heel wat machtiger dan onze PJO’s), siert de voorpagina al sinds mijn komst hier in de stad. Die Malema smijt met geld (dat hij eigenlijk niet heeft), laat een huis bouwen van een dikke miljoen euro, maar zegt wel op te komen voor de armen. Het is tekenend voor Zuid-Afrika. En dan rep ik maar even niet over dat hij zich laat adviseren door Mugabe, liedjes zingt over het doden van Boeren en pleit voor het nationaliseren van alle mijnen ed. Voor dat laatste gaat een delegatie binnenkort overigens naar Venezuela. Daar hebben ze er immers veel ervaring mee.

Overigens is corruptie bij de witte elite niet minder vreemd. Verhalen over vertegenwoordigers die hun eigen ontwikkelingsbedrijfje verrijken zijn vrij algemeen. Interessant ook wel is dat de overwegend witte gemeenteraad komende woensdag vooral zal vergaderen over het inlijven van stukken grond in de stad. En daarvoor wordt hier geen geld betaald. Gewoon nationliseren. In sommige gevallen best een goed idee, maar om dat nu algemeen toe te passen, daar kweek je boze mensen mee. Ik denk dat ik woensdag dus maar eens ga kijken in het stadhuis.

Alsof je in een achtbaan zit die politiek heet. Een klein half jaar terug waren we bezig met de voorbereidingen voor de campagne. Vijf zetels gingen we halen, een zesde zetel lag in het verschiet. En toen kwam Kunduz en was alles anders. We moesten ineens keihard werken om onze stemmen te behouden en de kans op winst leek zo goed als verkeken. Het was afwachten in hoeverre de landelijke politiek leidend was voor onze provinciale uitslag. Immers, er spelen toch genoeg thema’s in onze provincie die een goede uitslag voor GroenLinks hadden gerechtvaardigd. En was het niet juist GroenLinks die 4 jaar terug juist vanwege die provinciale thema’s het grootste deel van haar kiezers trok. In tegenstelling tot alle andere landelijk opererende partijen. Het heeft niet mogen baten, niet genoeg in ieder geval voor een vijfde zetel. Al zaten we er dichter bij dan ooit. Toch ben ik niet al te veel teleurgesteld. Immers, met 168 stemmen minder had de PvdD haar zetel niet in kunnen nemen. En laat ik Willem zijn zetel nu eens van harte gunnen.

Met de uitslag van 2 maart werd al snel duidelijk dat GroenLinks voor het eerst in het college kon komen in de provincie Utrecht. De VVD was als grote winnaar aan zet en de PvdA had zich als tweede partij al voor de verkiezingen buiten spel gezet. De campagnetijd heeft daar geen verandering in weten te brengen. Daarmee werden CDA en D66 logische partners en een vierde partij was noodzakelijk voor een meerderheid. En waarom zouden wij dat niet kunnen zijn? Aan kennis en kunde binnen onze partij geen gebrek, onze visie op een sterk en gefocust middenbestuur sluit voor een groot deel aan bij die van de andere drie partijen en de flirt van de VVD landelijk met GroenLinks toonde in ieder geval dat er geen onoverkomelijke bezwaren lagen. Dus, zo geschiedde. GroenLinks zit in het college. Onze lijsttrekker Mariëtte werd Gedeputeerde en er kwam een plek vrij in de fractie die ik mag vervullen.

2,5 maand heb ik op de reservebank mogen plaatsnemen. Natuurlijk, mijn input was onveranderd aanwezig. Toch voelt het anders, van de zijlijn aanwijzingen geven en hopen dat de vier vertegenwoordigers het goed doen. En dat hebben ze. Zoals RTV-Utrecht het verwoordde, gezien de aanvallen van zowel de SP als de PVV op het collegeakkoord heeft GroenLinks het misschien helemaal niet zo slecht gedaan. Natuurlijk, we investeren veel te veel in asfalt. Maar ja, als de VVD zelfs nog een zetel wint en wij gelijk blijven, dan kun je hard roepen, binnen halen zul je dan niets. Dubbel jammer dus voor ons dat landelijke thema’s zo hebben gedomineerd bij de provinciale verkiezingen. Maar met veel onderwerpen kan ik goed uit de voeten. Bedrijventerreinen zullen duurzaam worden geherstructureerd, leegstaande kantoren zullen vaker worden hergebruikt, bijvoorbeeld als studentenwoning of atelier. Van het rijk mogen we sturender zijn op economisch gebied: de culturele sector, groene recreatie, technologie en biologische landbouw zullen er hopelijk wel bij varen. Dit najaar nog gaan we werken aan een brede visie op beter OV in onze provincie en drie nieuwe ecoducten zijn zeker gesteld.

Maar, hoe zit het eigenlijk met onze nieuwe collega’s? Vijf PVV’ers! Niet iets om over te juichen. Maar gezegd moet worden dat ze, in tegenstelling tot hun Almeerse broeders, erg constructief meedenken met hoe we in deze krappe financiële tijden ons geld beter kunnen benutten. En als je je niet al te veel stoort aan hun wat zurige berichten op twitter, dan is er best mee te werken. En hoe is het met het CDA? De permanente machtsfactor heeft een dreun te verwerken (gehad). En dat is ook best te merken in de Staten. Ze zijn duidelijk op zoek naar een goede invulling van hun bescheidener rol. Iets wat D66, met een zetel minder, juist iets meer zou mogen doen. Ze zijn nu wel erg overtuigd geraakt van zichzelf PvdA en SP zitten als linkse broeders nu tegenover ons in de oppositie. Vooral de SP speelt dat, zoals alleen zij dat kunnen, soms hard. Het is hun recht, en hun plicht, om ons met veel nieuwe gezichten in de fractie, scherp te houden. En als links en groen geweten binnen de fractie zal ik altijd open staan voor oprechte inhoudelijke kritiek.

Woensdag 2 maart 2011 zijn er weer Statenverkiezingen. Een mooi dag om op GroenLinks te stemmen, een mooie dag om op mij te stemmen.

Ik geef je een aantal simpele redenen om dat te doen.

Allereerst vanwege de taken van de provincie. Die taken liggen met name op het gebied van ruimtelijke ordening: het waarborgen van het groene landschap rond en tussen de steden en dorpen. Wie kan dat nu beter waarborgen dan een partij die het woord groen in haar naam heeft?

Mocht je dat wat te kort door de bocht gaan, bekijk dan de belangrijkste vraagstukken die de komende jaren aan bod komen.

Allereerst wordt er een nieuwe ruimtelijke structuurvisie opgesteld: Waar mag gebouwd worden, waar vooral niet? Waar kunnen windmolens geplaatst worden in de provincie? Kiezen we voor een meer duurzame, meer biologische landbouw, of zijn megastallen een beter idee? Dat soort vragen schreeuwen om een groen antwoord. Ook daarom stem je woensdag GroenLinks.

Verder zijn we nog druk bezig met het vormgeven van de de Pakketstudies, de mobiliteitsplannen voor onze provincie. Hoe breed worden onze snelwegen, welk percentage investeren we in fiets en OV? In hoeverre compenseren we de extra overlast die ontstaat bij verbreding van wegen?
De afgelopen jaren heb ik me voor een groot deel met deze discussie bezig gehouden. En gezegd mag worden dat de verhouding stapje bij beetje gaat van louter investeren in asfalt in de richting van investeren in een goed OV-netwerk en betere fietsvoorzieningen. Om die verhouding nog verder recht te trekken is een sterk GroenLinks absoluut nodig.

Een belangrijk thema in onze provincie is ook: Lukt het ons om de druk op de woningmarkt te verzachten? En hoe doen we dat? Als woordvoerder wonen heb ik zelf altijd gepleit voor het bouwen van betaalbare, duurzame en aanpasbare woningen. We kiezen dus niet voor de grillen van de markt, waardoor te weinig, vooral duurdere woningen worden gebouwd. GroenLinks kiest voor woningen die het gat tussen de sociale huursector en de middeldure woningen kunnen vullen.

Naast het duurzaam omgaan met ruimte en duurzaam bouwen in de provincie zal ook het duurzaam opwekken van energie en het isoleren van woningen en kantoren een belangrijk thema zijn voor de provincie. Althans, als u massaal GroenLinks stemt natuurlijk.

Binnen de provincie spreken we verder over welke taken we in de toekomst uit moeten voeren. Hoort cultuur daar bij? En in hoeverre dan wel? GroenLinks maakt zich als enige echt hard voor een goed provinciaal cultuurbeleid. De steden Utrecht en Amersfoort kunnen het niet alleen en ook cultureel erfgoed vinden we van groot belang. Dus, ook voor de cultuur stem je woensdag GroenLinks.

Uiteraard kan ook de Eerste Kamer een rol spelen bij je overwegingen. Juist landelijk worden de thema’s die hierboven benoemd zijn zeer nadelig beïnvloed. Sociale huren worden duurder en dure woningen blijven volledig gesubsidieerd. Op cultuur wordt drastisch bezuinigd, op de inrichting van natuur minstens net zo hard en juist in (snel)wegen stopt deze rechtse regering extra geld, ten koste van investeringen in OV. De omgekeerde wereld, een dubbele reden dus om op GroenLinks te stemmen.

Tot slot kan ik me prima voorstellen dat je zegt: sinds Kunduz weet ik niet meer of GroenLinks mijn partij nog wel is. Ondanks dat de provincie daar helemaal niet over gaat. Ook voor mij was en is het instemmen met de missie een zwaarwegend punt. De keuze die GroenLinks landelijk heeft gemaakt doet mij pijn. Laat je bezwaar gelden in je stem, maar laat GroenLinks in de provincie daar niet onder leiden. Breng je stem daarom extra bewust uit op mij, als stil protest, binnen de partij.

Afgelopen woensdag werden kandidaten voor de Utrechtse Statenverkiezingen rondgeleid langs misschien wel het meest complete stukje Utrechtse natuur, de uiterwaarden langs de Rijn bij Rhenen. Boswachter Hugo Spitzen bracht ons op de hoogte van de kansen die voor het grijpen liggen, met name in het prachtige gebied rondom de Grebbeberg. Op de foto hieronder staan we aan de rand van de Blauwe Kamer, nu al een fantastisch stuk natuur.

Daar werden we onder andere begroet door de Grote Zaagbek, een klapekster, een zilverreiger, een stel ooievaars en een kudde nonnetjes. Ook groeien er plantjes die normaal gesproken alleen in Alpenweides te zien zijn, maar het hier aan de benedenloop van de Rijn ook erg naar hun zin hebben.

Eigenlijk is de natuurwaarde van de Blauwe Kamer nu al optimaal. Om te voorkomen dat het niet verandert in veel minder divers bos blijft echter geld nodig. Om de kansen van de bewoners van dit gebied te vergroten blijft het ook nodig volgende stapstenen als natuurgebied in te vullen, om zo de soortenrijkdom te vergroten. Een keihard pleidooi dus voor het verder ontwikkelen van de Ecologische Hoofdstructuur.

Een zorgenkindje is de passage langs de Grebbeberg. Waar eerst kraakhelder water aan de voet uitstroomde, is het water de laatste jaren steeds verder verontreinigd, omdat boven op de Grebbeberg nog altijd geboerd mag worden. En dat gebeurt blijkbaar niet altijd op een even verantwoorde manier. Op het moment dat we Rhenen in zicht krijgen wordt het echte knelpunt duidelijk. Een groot hek en een fabriek vormen een harde barrière tussen berg en rivier.

Op zich liggen de kansen voor de natuur hier voor het oprapen, maar die kunnen alleen worden gegrepen als zowel gemeente, provincie als rijk het belang inzien van deze unieke plek in de zuidoosthoek van Utrecht. Een plek die ook recreatief optimaal uitgevent kan worden.

Hieronder kun je zien dat vlak langs Rhenen de idylle al aanwezig is. Met een paar kleine ingrepen kunnen de laatste barrières in de vorm van hekjes worden geslecht en wordt ruimte geschonken aan alle dieren, tot aan het edelhert toe.

Een ander niet te algemeen dier heeft alweer zijn intrek in het gebied ingenomen: de bever. Hieronder zijn goed de knaagsporen te zien die ze vooral in de winter achterlaten. De sappige bast is dan een belangrijke bron van voedingsstoffen. Mooie bijkomstigheid van de bever is dat die zelf veel aan natuurbeheer doet door gebieden open te houden. Alle reden dus om de leefruimtes die verspreid langs de Rijn liggen met elkaar te verbinden.

Iets verder langs de Rijn bij Elst zijn de contouren van een toekomstig prachtig natuurgebied al zichtbaar. Een kleiput gevuld met helderblauw water omsloten door weidse graslanden. Toch is de natuurwaarde hier nog verre van optimaal. Met het herstellen van de oude zijgeul van de Rijn, die nog steeds zichtbaar is in het landschap, het verspreid aanleggen van schuilplekken voor dieren en het wegwerken van barrières is een hele wereld te winnen.

Als GroenLinkser zie ik geen reden niet te investeren in deze panklaar liggende natuurkansen. Zoals ik op de radio al vertelde: het gaat hier om politieke keuzes. Met 1 JSF minder (een dikke 100 miljoen Euro) kunnen we alle natuur in onze provincie met gemak zo krijgen als we ooit hebben gewenst.

Alle foto’s zijn gemaakt door mijn gewaardeerde collega en groot natuurliefhebber Kees de Heer van de ChristenUnie

Inmiddels is het een gewoonte geworden om een onderbuik-voorspelling te houden over de uitslag voor de komende verkiezingen. Dus, ook ditmaal, een geheel vrijblijvende fingerspitzenprognose over de komende statenverkiezingen. Ik zeg het niet graag, maar mijn voorspelling: VVD heeft ze voor het uitkiezen.

Zoals het er nu naar uitziet zal er na 2 maart nog maar 1 grote partij over zijn in de provincie Utrecht. Waar de afgelopen decennia werden gedomineerd door CDA, PvdA en VVD, gaat nu de VVD alleen met de eer strijken, met 11 zetels. De andere partijen volgen op gepaste afstand. CDA en PvdA mogen rekenen op 6 zetels. PVV, D66 en GroenLinks krijgen er elk 5.

Dat de VVD de grootste wordt staat eigenlijk al maanden vast. Sinds de comeback van Rutte en de vrije val van het CDA is er geen enkele andere partij die ook maar enigszins met de VVD zou kunnen concurreren. In Utrecht mag de VVD rekenen op een trouwe achterban, wat vier jaar geleden al bleek toen ondanks de duistere praktijken van Sjoerd Swane de partij op 10 zetels uitkwam.

Hoewel Utrecht niet een echte PVV-provincie is, mag de partij toch rekenen op 5 zetels. Vooral in de gemeentes rondom Utrecht zit een hoog potentieel. In gemeentes als Maarssen en IJsselstein kunnen percentages van 20% worden bereikt. Opvallend is dat de top drie van de PVV juist ‘op sjiek’ woont in Bosch en Duin, Bilthoven en Soest. Een uitgelezen kans voor de SP om uit te leggen dat deze PVV Henk en Ingrid helemaal niet kent. Met een slimme campagne kan het dus weleens zo zijn dat juist de SP die 5 zetels weet binnen te halen.

Het CDA en de PvdA liggen allebei flink onder vuur. Waar het CDA eerder al in de steden in de provincie Utrecht bijna was weggevaagd, daalde de PvdA bij de meest recente verkiezingen dramatisch. In Stichtse Vecht werden slechts 3 zetels in plaats van de mogelijke 8 binnen gehaald. Beide partijen hebben echter nog een behoorlijke schare trouwe aanhangers en komen met gemak uit op 6 zetels.

GroenLinks en D66 voorspel ik allebei op 5 zetels. Bij de meest recente gemeenteraadsverkiezingen deden beide partijen het goed. Doordat groene thema’s in met name de regio Utrecht de bovenhand hebben zou GroenLinks haar Kunduz-dip kunnen compenseren. Direct rondom de mogelijk te verbreden A27 scoort GroenLinks uitermate hoog. Thema’s als wegverbreding en bedreigde natuur zijn altijd al een reden geweest deze partij te stemmen.

De ChristenUnie heeft nu nog 4 zetels, maar weet in al het gedrang die uitslag niet te evenaren. 3 zetels is hun vaste achterban. En daar blijft het dan ook bij.
De Partij voor de Dieren behoudt haar zetel. Hoewel niet meer zo in de mode als vier jaar geleden weet juist deze partij te profiteren van weglopende stemmers vanuit GroenLinks om zo net haar zetel binnen te slepen.

Mooi Utrecht raakt z’n zetel kwijt. Nadat een deel van de partij zelfstandig is verder gegaan onder de naam PLU moeten deze partijen de stemmen delen. En met de komst van 50plus lukt het geen van deze drie partijen een zetel binnen te slepen. Dit ondanks de goede uitslag die de lokale partijen bij de recente herindelingsverkiezingen in Stichtse Vecht wist te boeken.

Voor meer Fingerspitzprognoses, kijk op www.fispr.nl

Gisteren legde Rik Grashof (goed politicus!) haarfijn uit hoe met alle argumenten van de Partijraad over de missie Kunduz was omgegaan. In de ogen van de fractie was aan alle bezwaren voldaan. Natuurlijk, het voorstel is een heel eind ten goede veranderd. Eén ding wordt echter vergeten. Ongeveer tweederde van de Partijraad adviseerde überhaupt niet in te stemmen met welke aanpassing van het voorstel dan ook. Alle inhoudelijke bezwaren inwilligen leidt dan dus tot een derde (ok, misschien de helft) volledig gerustgestelde Partijraadsleden.

Daarom mijn simpele uiteenzetting:

Stel, 20% van GroenLinks mag gerekend worden tot de Pacifist-achtigen: zij zullen niet of zelden overtuigd worden van het nut van een missie met militaire trekjes. Dan kun je zeggen: ‘daar kunnen we niets mee, er ligt immers een voorstel tot een missie voor.’ Dat doet helaas geen recht aan de bezwaren. Kortom, of je nu wilt of niet, je moet er wat mee. Dan is de conclusie dus dat je onder de overige 80% van de leden voldoende steun moet zoeken. Een simpel rekensommetje leert dan dat minimaal 62,5% van die 80% overtuigd moet worden. Oftewel: je voorstel moet dus nog steviger in elkaar steken dan je op voorhand zou denken.

Goede discussie vanavond over GroenLinks instemming over missie #Kunduz. Nog veel inhoudelijke vragen die moeilijk beantwoord kunnen.

Meeste mensen vinden de missie iets waar we niet blij mee moeten zijn. Een deel daarvan legt zich echter overtuigd neer bij het besluit.

Ook overeenstemming over het goede uitleggen van het moeizame ‘ja’ van GroenLinks. Respect nog steeds voor Sap en de haren.

Zaterdag congres zal ook een heel fors deel morren, klagen en vloeken over de missie. Uiteindelijk: met onze schouders achter GroenLinks.

Vol overtuiging zal ik voor de motie stemmen die de gang van zaken en het besluit in te stemmen afkeurt, maar de fractie niet wantrouwt.

Uiteindelijk zal GroenLinks in den brede vol passie en respect samen met de TK-fractie toewerken naar een verkiezingsoverwinning.

En vandaag weer eens wat heel anders: een nieuwe blog van mijn lieve vriendin.

Zeg Mette, hoe staat het met je voornemen dit collegejaar alleen maar verantwoorde kleding aan te schaffen? Loop je nu in  Fair Trade, ecologisch, tweedehands of zelfgemaakt?

Nou, ik heb gekozen voor het duurzaamste alternatief van allemaal; mijn eigen oude kleding!
Ik moet bekennen dat kleding kopen een stuk minder impulsief is geworden en ik me de afgelopen 5 maanden heb beperkt tot  de aanschaf van sokken van biologisch katoen (C&A), en een leuk colbertje bij Vintage Fashion (een tweedehands winkel bij de burgermeester Reigerstraat) en de kleding die ik van vriendinnen tweedehands heb gekregen.

Maar oude kleding slijt… Wat ga je doen als er gaten in je schoenen komen?

Ik ben wel van plan mijn voornemen door te zetten en ik geloof ook dat het kan. Het zal je verbazen hoeveel er eigenlijk te koop is  zeker als je webshops niet schuwt. Op de site www.duurzamewaardekaart.nl heb ik veel links naar webshops met verantwoorde kleding gevonden. Ook kun je met zo’n ‘duurzamewaardekaart’ mooie kortingen krijgen. Gisteren heb ik het aangedurfd en wat besteld op www.fair21.com. Ook kijk ik vaak op www.watmooi.nl en op www.simpleshoes.com, zij verkopen het hippere, nog net betaalbare, genre. Met die schoenen en kleding komt het dus wel goed; ik heb alleen nog geen verantwoorde BH’s in mijn maat gevonden…

Omdat sommigen geen eigen blog bijhouden, hier een (samenvatting van de) tweede brief van Albert Richie. Deze keer met wat verstrekkender gevolgen overigens. Hij zegt zijn lidmaatschap van GroenLinks op. Let op, dit is zijn persoonlijke beslissing. In mijn vorige blog kon je lezen dat ik die overweging zeker niet zal maken.

‘Geachte heer Nijhof,

Ik zal dit weekend mijn lidmaatschap van GroenLinks opzeggen. Dit doe ik niet lichtzinnig maar ik zie geen andere oplossing. Toch wil ik mijn verlaten van GroenLinks en mijn terugkeer naar het pacifisme toelichten in een open brief aan U als partij voorzitter.

…

Groenlinks is een divergerend partij er wordt veel gedacht en gedebatteerd en soms krijg je het gevoel dat het debat met je partijgenoten zwaarder is dan dat met de politieke tegenstanders. Soms rollen daar partij standpunten uit waarbij je je achter de oren krabt en denkt “hoe zijn we daar terecht gekomen?” maar over het algemeen zat de partij toch wel op een degelijke koers. Niet alles gaat zoals je wilt maar je kunt daar binnen de partij aan werken en respect hebben voor andersdenkenden binnen de partij.

Er is ruimte voor verschillende meningen en er is ruimte voor fouten, echter als het aankomt op zaken als oorlog/vrede en inzet van militaire macht dan is die ruimte er niet. Als het gaat om mensenlevens dan is er bij mij geen ruimte voor compromis, politieke realiteit, naïviteit, theorieën die de test van de dagelijkse werkelijkheid niet doorstaan, clevere debatteertrucks en slimme oneliners.

Ik had nooit gedacht dat GroenLinks op dit vlak (naïef of kwaadaardig) een overduidelijke foute keuze zou maken. Daaraan is met de actieve inzet van Jolande Sap om de nieuwe missie naar Afghanistan er tegen de wil van een meerderheid in de partij en tegen de wil van een meerderheid van de Nederlandse en Afghaanse bevolking er toch door te drukken, een einde gekomen.

…

Mevrouw Sap en U noemen in uw laatste schrijven aan mij, de beslissing over de nieuwe Afghanistan missie “een zware”. Met alle respect ben ik het daar niet mee eens. De beslissing is alleen zwaar als je gelooft in propaganda en niet door hebt wat er werkelijk speelt. Laten we even wel wezen. Om de keuze van de fractie te respecteren moet je geloven dat:

1:De Karzai regering legitiem is.
2:De Taliban geen steun heeft onder grote delen zo niet een meerderheid van de Afghaanse bevolking.
3:Dat de “politie” van de Karzai regering niet gezien worden als ordinaire knokploegen om de bevolking er onder te houden.
4:Dat er veel morele verschillen tussen Karzai en de Taliban bestaan die niet te overbruggen zijn.
5:Dat wij het recht hebben de Afghanen te vertellen hoe ze hun samenleving moeten inrichten.
6:Dat de mensen het nu (een tijd van totale burgeroorlog) beter hebben dan onder de Taliban.
7:Dat je niet doodsbang bent als een stel amper volwassen jongens met geladen geweren gestrest en gedemoraliseerd je dorp, je straat, je huis binnenwandelen, terwijl ze noch je taal spreken noch je normen en waarden hebben
8:Dat je f16′s nodig hebt om mensen op te leiden.
9:Dat Nederlanders met wapens zich afzijdig gaan houden op het moment dat de kogels om hun oren fluiten.
10:Dat als Nederlander in Kunduz je de kogels niet om de oren gaan fluiten.
11:Dat op het moment dat er gevechtssituaties ontstaan de regering daadwerkelijk de missie opbreekt en iedereen terugtrekt.
12:Dat het mogelijk is, de missie te stoppen als hij begonnen is.
13:Dat de Karzai regering zijn woord houdt en de opgeleide politiemensen niet in strijd tegen de Taliban gaat inzetten.
14:Dat de Nederlandse regering de kwaliteit van de recruten kan garanderen.
15:Dat de Karzai regering deze missie als iets anders ziet dan militaire steun tegen de Taliban.
16:Dat de Karzai regering daadwerkelijk de toekomst aangeeft voor Afghanistan terwijl het zelfs met de hulp van de V.S. en NATO de Taliban niet definitief kan verslaan.
17:Dat je door dit een civiele missie te noemen, je niet deel neemt aan een burgeroorlog.
18:Dat het mee doen aan de missie, het voor andere landen niet moeilijker maakt om met de V.S. te breken en zich terug te trekken uit Afghanistan.
19:Dat de missie niet internationaal en in Afghanistan gezien wordt als steun voor de V.S. en NATO beland in Afghanistan.
20:Dat er ook maar iemand buiten de GroenLinks fractie en D66 is die daadwerkelijk geloven dat dit een civiele missie is.

…

Laten we Afghanistan in de steek?: De voorstanders van interventie in Afghanistan zeggen vaak wat moeten we dan doen? De Afghanen in de steek laten? Ik denk dat het beste antwoord deze quotaties van Ben Kingsley uit de 1982 film “Gandhi” zijn.

” I beg you to accept that there is no people on Earth who would not prefer their own bad government to the good government of an alien power.”
“We think it is time that you recognized that you are masters in someone else’s home. Despite the best intentions of the best of you, you must, in the nature of things, humiliate us to control us.”
“Yes, we have problems. But they are our problems. Not yours.”

We helpen de Afghanen meer door er voor te zorgen dat andere buitenlandse machten zich niet met binnenlands Afghaanse aangelegenheden bemoeien. Het enige wat het buitenland daar doet is oorlog opstoken en in gang houden. Soms kan een dokter niets anders doen dan een patiënt zien lijden terwijl het lichaam zichzelf heelt. Soms ben je gewoon machteloos, en maakt elke actie dingen erger.

…

Jolande Sap staat nu een kleine twee maanden aan het roer van GroenLinks. Dat is kort om een balans op te maken. Echter de volgende zaken zijn te constateren.

1: Ze is charismatisch en een vaardig debater. Het woordvoeren gaat haar goed af.
2: Onderhandelen, compromis sluiten en bruggen bouwen tussen partijen kan ze ook goed.
3: In twee maanden heeft ze de partij tot op het bot verdeeld.
4: Ze stuurt aan op een zeer nauwe samenwerking met D66 en heeft al aangegeven een fusie te zien zitten.
5:De komende zeer belangrijke Statenverkiezing, is door haar optreden in het Afghanistan-debat, bij voorbaat een verloren zaak voor Groenlinks. Zeker de zwevende kiezer zal dit zien als argument om uit te wijken naar SP, PvdA of PvdD of de politiek de rug toe te keren.
6:Ze heeft de geloofwaardigheid van GroenLinks onder de Nederlandse bevolking im frage gesteld zoals niemand ooit heeft gedaan.
7:Ze schroomt er niet voor de tweede kamerfractie een koers te laten varen waarvan ze weet dat die niet door de achterban gedragen wordt.

Ik zeg zo meteen mijn lidmaatschap op, dus mijn zorg is het niet meer. Echter ik denk dat GroenLinks zich de vraag moet stellen of ze hier wel een leidster heeft die goed is voor de gezondheid van de partij. Het is goed denkbaar dat na het leiderschap van Jolande Sap de partij versplintert is of erger, er geen GroenLinks meer is.

Het is mijn overtuiging dat de meeste mensen bij GroenLinks goede mensen zijn met goede bedoelingen. Helaas moet ik constateren dat die goede bedoelingen niet het nemen van onacceptabel slechte en kwaadaardige politieke beslissingen kan voorkomen en daarom zeg ik mijn vertrouwen in de partij op.

Met respectvolle groet,

Albert Richie’