Vind ik leuk:

Gisterenavond is op de ALV de uitslag bekend gemaakt van de ledenraadpleging over de Utrechtse kandidatenlijst. En ik mag vast verklappen: grote verrassingen zijn er niet. Dat is ook niet vreemd als je bedenkt dat de kandidatencommissie vooraf al een zwaarwegend advies geeft. Zo’n tweederde van de stemmers kent de meeste kandidaten niet of in het geheel niet en moet het doen met het aan hen toegezonden kandidatenboekje. Dat is op zich natuurlijk prima, maar dan moet de informatie wel zo neutraal mogelijk gegeven worden. Deze kritiek had ik overigens vier jaar geleden ook al, het heeft niet mogen baten. Het is daarnaast ook zeker niet toevallig dat van de eerste vier kandidaten er drie vrouw zijn, en twee, bot gezegd, een kleurtje hebben.

293 mensen hebben hun stem uitgebracht, bijna een kwart van onze kiesgerechtigde leden. In totaal zijn er 2360 stemmen uitgebracht. Dat is gemiddeld 8 stemmen per persoon. Marry Mos was voorgedragen als lijsttrekker en heeft van slechts 16 leden geen stem gekregen. Vier anderen waren voorgedragen voor een hoge plek op de lijst. Zij hebben conform het advies de eerste 5 plekken van de uitslag bereikt en samen 1040 stemmen behaald. Dat is 44% van de stemmen. Daarmee zijn 3,5 van de 8 ‘gemiddelde’ stemmen verklaard.

De volgende vijf plekken worden bezet door de kandidaten die stonden voorgedragen voor een direct verkiesbare plek op de lijst. Ook daar is dus niets geschoven. De hoogst-scorende van dat stel, Peter van Corler, heeft met 164 stemmen slechts 24 stemmen meer dan nummer 10 Hans Botman. Samen hebben deze vijf kandidaten 781 stemmen behaald, 33,6% van de stemmen.

Met 1821 stemmen hebben de kandidaten voorgedragen voor een plek bij de eerste 10 dik 77% van de stemmen behaald. Daarmee zijn ruim 6 van de 8 stemmen verklaard en kunnen er twee beweringen gedaan worden: óf de kandidatencommissie heeft z’n werk duivelsgoed gedaan en de kiezer heeft een zelfde soort afweging gemaakt, óf een gemiddelde kiezer is weinig geneigd af te wijken van het advies van de kandidatencommissie, waarmee het advies logischerwijs ook in de ledenraadpleging erg zwaar doorklinkt. Ikzelf kies dus duidelijk voor het laatste.

Slechts één op de vier stemmen is anders uitgebracht dan door de kandidatencommissie voorgesteld. Dat zijn de zogenaamde brutale stemmen, 539 in totaal. Van die stemmen zijn er 178 gegaan naar de kandidaten die toch nog geschikt werden geacht voor een plek in een grotere fractie. Dat is 33% van die ‘brutaal’ uitgebrachte stemmen. Zij bezetten dan ook plek 11 en 12.

Ruim 15% van de stemmen (361) is dus nóg brutaler uitgebracht, waaronder op mijzelf. Ik heb 64 stemmen gekregen. Dat is 12% van de brutaal uitgebrachte stemmen en een kleine 18% van de hondsbrutale stemmen. Overigens, 64 stemmen betekent dat bijna 22% van de stemmers een stem op mij heeft uitgebracht. Dat is helemaal nog niet zo verkeerd als je ziet dat slechts 23% van de stemmen brutaal is uitgebracht, verdeeld over 12 kandidaten, gemiddeld dus 45 stemmen.  Ik heb het dus nog helemaal niet zo slecht gedaan.

De enige twee kandidaten die niet terecht zijn gekomen op een plek die door de kandidatencommissie beoogd was vinden we achteraan de lijst. Dat zijn Gijs Jansen en Joost Bos. Gijs was te verwachten tussen plek 13 en 15, maar bezet plek 18 en kreeg, naar mijn mening onterecht, minder stemmen dan de volstrekt onbekende, maar jonge kandidaat Boje Blanken. Joost had net 6 stemmen minder dan Flora Bujupi, waardoor hij net buiten een beoogde plek bij de eerste twintig valt. Dat het nu juist mannen zijn die een negatieve uitzondering maken is volgens mij niet geheel toevallig.

Uitgaande van dat men grofweg 50% man en 50% vrouw stemt zou je verwachten dat er op zowel man als vrouw 1180 stemmen zijn uitgebracht. In werkelijkheid is dat 1071 op een vrouw en 1289 op een man. Dat is niet geheel onlogisch, omdat er 9 vrouwen en 13 mannen kandidaat waren. Vrouwelijke kandidaten hebben gemiddeld 119 stemmen behaald en mannelijke kandidaten 99. De GroenLinkser heeft de boel (bewust of onbewust) toch enigszins recht proberen te trekken. Of zijn de vrouwelijke kandidaten kwalitatief gewoon beter?

Of ik mijn bewering van ‘het kleurtje’ recht kan doen, weet ik niet. Patricia Wijntuin leek ook mij een uitstekende kandidaat en het moet gezegd worden dat er achter in de lijst nogal wat exotisch klinkende namen voorkomen. Toch denk ik dat ook de wens om goede allochtone kandidaten te hebben een rol heeft gespeeld bij het stemmen.

Dan rest mij na dit lange epistel alleen nog de vraag wat zelf te doen? Aan de ene kant voel ik me gesteund in mijn strijd voor een hogere plek, aangezien ik ‘veruit’ de meeste stemmen heb gekregen van de niet voorgedragen kandidaten. Aan de andere kant weet ik het gewoon nog niet. Ik sta nu op plek 13 en de door mij gewenste plek 4 lijkt akelig onbereikbaar. Dat geldt in mindere mate ook voor plek 8. Maar misschien zijn er mensen die me graag overtuigen toch echt door te gaan, of juist mensen die zeggen ‘blijf toch lekker in de provincie, je doet het goed daar.’