Vind ik leuk:

Alsof je in een achtbaan zit die politiek heet. Een klein half jaar terug waren we bezig met de voorbereidingen voor de campagne. Vijf zetels gingen we halen, een zesde zetel lag in het verschiet. En toen kwam Kunduz en was alles anders. We moesten ineens keihard werken om onze stemmen te behouden en de kans op winst leek zo goed als verkeken. Het was afwachten in hoeverre de landelijke politiek leidend was voor onze provinciale uitslag. Immers, er spelen toch genoeg thema’s in onze provincie die een goede uitslag voor GroenLinks hadden gerechtvaardigd. En was het niet juist GroenLinks die 4 jaar terug juist vanwege die provinciale thema’s het grootste deel van haar kiezers trok. In tegenstelling tot alle andere landelijk opererende partijen. Het heeft niet mogen baten, niet genoeg in ieder geval voor een vijfde zetel. Al zaten we er dichter bij dan ooit. Toch ben ik niet al te veel teleurgesteld. Immers, met 168 stemmen minder had de PvdD haar zetel niet in kunnen nemen. En laat ik Willem zijn zetel nu eens van harte gunnen.

Met de uitslag van 2 maart werd al snel duidelijk dat GroenLinks voor het eerst in het college kon komen in de provincie Utrecht. De VVD was als grote winnaar aan zet en de PvdA had zich als tweede partij al voor de verkiezingen buiten spel gezet. De campagnetijd heeft daar geen verandering in weten te brengen. Daarmee werden CDA en D66 logische partners en een vierde partij was noodzakelijk voor een meerderheid. En waarom zouden wij dat niet kunnen zijn? Aan kennis en kunde binnen onze partij geen gebrek, onze visie op een sterk en gefocust middenbestuur sluit voor een groot deel aan bij die van de andere drie partijen en de flirt van de VVD landelijk met GroenLinks toonde in ieder geval dat er geen onoverkomelijke bezwaren lagen. Dus, zo geschiedde. GroenLinks zit in het college. Onze lijsttrekker Mariëtte werd Gedeputeerde en er kwam een plek vrij in de fractie die ik mag vervullen.

2,5 maand heb ik op de reservebank mogen plaatsnemen. Natuurlijk, mijn input was onveranderd aanwezig. Toch voelt het anders, van de zijlijn aanwijzingen geven en hopen dat de vier vertegenwoordigers het goed doen. En dat hebben ze. Zoals RTV-Utrecht het verwoordde, gezien de aanvallen van zowel de SP als de PVV op het collegeakkoord heeft GroenLinks het misschien helemaal niet zo slecht gedaan. Natuurlijk, we investeren veel te veel in asfalt. Maar ja, als de VVD zelfs nog een zetel wint en wij gelijk blijven, dan kun je hard roepen, binnen halen zul je dan niets. Dubbel jammer dus voor ons dat landelijke thema’s zo hebben gedomineerd bij de provinciale verkiezingen. Maar met veel onderwerpen kan ik goed uit de voeten. Bedrijventerreinen zullen duurzaam worden geherstructureerd, leegstaande kantoren zullen vaker worden hergebruikt, bijvoorbeeld als studentenwoning of atelier. Van het rijk mogen we sturender zijn op economisch gebied: de culturele sector, groene recreatie, technologie en biologische landbouw zullen er hopelijk wel bij varen. Dit najaar nog gaan we werken aan een brede visie op beter OV in onze provincie en drie nieuwe ecoducten zijn zeker gesteld.

Maar, hoe zit het eigenlijk met onze nieuwe collega’s? Vijf PVV’ers! Niet iets om over te juichen. Maar gezegd moet worden dat ze, in tegenstelling tot hun Almeerse broeders, erg constructief meedenken met hoe we in deze krappe financiële tijden ons geld beter kunnen benutten. En als je je niet al te veel stoort aan hun wat zurige berichten op twitter, dan is er best mee te werken. En hoe is het met het CDA? De permanente machtsfactor heeft een dreun te verwerken (gehad). En dat is ook best te merken in de Staten. Ze zijn duidelijk op zoek naar een goede invulling van hun bescheidener rol. Iets wat D66, met een zetel minder, juist iets meer zou mogen doen. Ze zijn nu wel erg overtuigd geraakt van zichzelf PvdA en SP zitten als linkse broeders nu tegenover ons in de oppositie. Vooral de SP speelt dat, zoals alleen zij dat kunnen, soms hard. Het is hun recht, en hun plicht, om ons met veel nieuwe gezichten in de fractie, scherp te houden. En als links en groen geweten binnen de fractie zal ik altijd open staan voor oprechte inhoudelijke kritiek.