Gepost door: Jasper Fastl | 08/09/2013

Dit is mijn visie! Waar ik voor knokken ga.

Utrecht heeft last van groeistuipen, ondanks de crisis die er ook hier behoorlijk inhakt. Waar we ooit de grootste provinciestad waren, of de kleinste der vier grote steden, vormen we inmiddels de economische motor van Nederland. Niks geen underdog, Utrecht is booming, Utrecht is hip. En dat is mooi, terecht ook. Want Utrecht doet er toe, we mogen er wezen. Maar tegelijkertijd zorgt dat voor de nodige problemen. De woningmarkt, zeker in het lagere segment, zit op slot, onze infrastructuur slibt verder dicht en de leefbaarheid in de wijken staat onder druk.

Desondanks voelt Utrecht als een warm bad. Kijk naar de tienduizenden studenten die onze stad elk jaar weer weten te vinden. Kijk naar de carrières die juist hier, centraal in het land, midden in het groen, worden opgezet en uitgebouwd. Kijk naar de cultuur die hier met vele gezelschappen, podia, musea en festivals gevierd wordt. Kijk naar het ontspannen vertier in onze parken en bossen in en om de stad. Voor velen is Utrecht een volmaakte stad die ze liever willen houden zoals ze is.

Maar een stad is nu eenmaal in beweging. De stad is een smeltkroes van ideeën en nieuwe initiatieven. Een stad is als een organisme dat opbloeit door vernieuwing en lef. Utrecht is klaar voor een volgende stap, op weg naar dé stad van de 21ste eeuw. Natuurlijk, we zijn een historische stad en zullen die historie blijven koesteren.

Utrecht is nu de meest concurrerende regio van Europa. Mijn visie is dat we dat voordeel benutten door de luchtkwaliteit te verbeteren, de stad groener te maken, de fiets ruimte te geven, sociale interactie te blijven ontwikkelen door alle opleidingsniveau’s en culturele achtergronden heen. Zodat we niet alleen de meest concurrerende regio zijn, maar een inspirerend voorbeeld van een duurzame stad. Als we in de meest concurrerende regio van Europa niet kiezen voor een duurzame stad, waar dan wel?

Maar GroenLinks is meer. GroenLinks knokt voor wat kwetsbaar is, GroenLinks bouwt bruggen en verlaagt drempels, GroenLinks maakt mogelijk en daagt je uit mee te doen. GroenLinks maakt Utrecht tot de meest sociale, tolerante en kleurrijke stad.

Ik ben zeer ervaren in de politiek, als oud-campagneleider, -bestuurslid en 7 jaar Statenlid als woordvoerder milieu, mobiliteit, economie, wonen en dierenwelzijn. Ik ben een sociaal betrokken mens, ronduit groen, open en eerlijk naar een ieder, met gezond verstand, staand tussen de mensen, met gevoel voor het proces. Ik ben er klaar voor en nodig jou uit om samen Utrecht op een GroenLinkse manier nog aangenamer te maken.

Gepost door: Jasper Fastl | 11/07/2013

Ja, ik wil

P1040357

Hieronder is de tekst te lezen zoals ik die bij benadering uitsprak woensdag 10 juli in Café Averechts, bij de presentatie van de kandidaat-lijsttrekkers van GroenLinks voor de gemeenteraadsverkiezingen.

Welkom in ‘mijn’ Café Averechts. Met ongeveer veertig vrijwilligers runnen we dit café en alles gaat naar het goede doel. Dat zal jullie wel aanspreken. En dat is misschien ook wel de reden waarom hier maandelijks politiek café wordt gehouden.

In mijn kandidaatstellingsbrief heb ik eerst ook nog wel mijn zorgen die ik de afgelopen jaren heb gehad opgeschreven: ‘Ja, ik wil mij voor de volle 100% inzetten voor het prominent op de kaart houden van GroenLinks in deze mooie stad. De afgelopen jaren zijn zeer hectisch geweest voor GroenLinks en zo ook voor mij in het bijzonder. Als meer dan betrokken GroenLinkser, Partijraadslid, Statenlid en niet te vergeten Utrechts kaderlid heb ik in een achtbaan mogen leven. Politiek is emotie en wordt zeker door mij met het hart bedreven. Ik kan rustig stellen dat ik niet altijd even blij ben geweest met mijn partij de afgelopen jaren. Het gevoel dat aan je bestaansrecht als GroenLinks politicus wordt getwijfeld is soms moordend, de wetenschap dat je door de zure appel heen zult moeten blijven bijten, knaagt. Maar ik ben nu eenmaal een echte GroenLinkser, voel mij volledig op mijn plek en ben overtuigd dat onze visie de juiste is. En wat rest je dan nog meer dan je volledig in te zetten om dat weer goed voor het voetlicht te krijgen?’

Mindere periodes werken soms louterend en de afgelopen jaren hebben voor mij herbevestigd dat ik bij GroenLinks volledig op mijn plek ben en vanuit die gedachte heb ik mij beschikbaar gesteld als kandidaat-lijsttrekker.

En dan ook nog eens in deze schitterende stad Utrecht. Hoog opleidingsniveau, we barsten van de festivals, we zijn lekker centraal gelegen, omsingeld door groene natuur. Prima aanknopingspunten om van Utrecht de meest geweldige stad te maken.

En toch verbaas ik mij nog als ik zie dat er nog steeds wijken worden gebouwd waar niet alle woningen klimaatneutraal zijn, waar de daken niet standaard groen zijn, waar geen zonnepanelen worden geplaatst. Dat kan en moet beter. We moeten keihard durven kiezen voor een groene stad, voor een duurzame stad. De nieuwe gebouwen die neergezet worden moeten volledig klimaatneutraal zijn en als het even kan ook energie opleveren. Dat is een van de doelstellingen die ik heb voor deze stad.

Een andere is dat in een steeds drukkere stad je fiets- en OV-netwerk zo goed moet zijn dat mensen er niet eens over denken om de auto te pakken. De eerste stappen daartoe worden nu gezet, dus dat gaan we regelen.

En dan nog een puntje over mijn voorzitterschap van Overvecht. En Overvecht is zoals jullie weten niet een heel erg GroenLinkse wijk. En dat zet mij constant met beide benen op de aarde. Het haalt je uit de idealistische droomwereld die GroenLinks soms een beetje is en zet je midden in de realiteit. Daarom wil ik naast onze gebruikelijke speerpunten twee punten nadrukkelijk naar voren brengen. En dat is: armoedebestrijding en insluiting. Want ik zie te veel mensen die, ondanks dat we in deze luxe stad wonen, op een aparte manier opgroeien en geen gebruik kunnen maken van de kansen die ze nodig hebben.

Ik heb veel zin in de gemeenteraadsverkiezingen en zal me vol overgave mengen in de strijd richting een nieuwe verkiezingsoverwinning in 2014.

Kies mij voor een authentiek GroenLinks geluid en een herkenbaar GroenLinks gezicht.

Gepost door: Jasper Fastl | 08/06/2013

Kandidaatstellingsbrief Raadslidmaatschap GroenLinks Utrecht

Soms moet je ook over zaken waarvan je zeker weet dat je het kan en wilt, lang nadenken. Zo heb ik dat ook gedaan over mijn beschikbaarheid als kandidaat voor de GroenLinks-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen in Utrecht. Met als antwoord: “Ja, ik wil”

Ja, ik wil mij voor de volle 100% inzetten voor het prominent op de kaart houden van GroenLinks in deze mooie stad. De afgelopen jaren zijn zeer hectisch geweest voor GroenLinks en zo ook voor mij in het bijzonder. Als meer dan betrokken GroenLinkser, Partijraadslid, Statenlid en niet te vergeten Utrechts kaderlid heb ik in een achtbaan mogen leven. Politiek is emotie en wordt zeker door mij met het hart bedreven. Ik kan rustig stellen dat ik niet altijd even blij ben geweest met mijn partij de afgelopen jaren. Het gevoel dat aan je bestaansrecht als GroenLinks politicus wordt getwijfeld is soms moordend, de wetenschap dat je door de zure appel heen zult moeten blijven bijten, knaagt. Maar ik ben nu eenmaal een echte GroenLinkser, voel mij volledig op mijn plek en ben overtuigd dat onze visie de juiste is voor stad, land en de wereld. En wat rest je dan nog meer dan je volledig in te zetten om dat weer goed voor het voetlicht te krijgen?
Sinds mijn studententijd ben ik op de een of andere manier actief in de politiek en ik ben niet van plan daar ooit mee op te houden. Ik ben een politiek dier en vaar daar wel bij. Ik geniet van politiek inhoudelijke discussies en luister altijd met een politiek oor naar andermans mening.

Ik ben breed maatschappelijk betrokken. Sinds een aantal jaar ben ik een van de vele medewerkers van Café Averechts, een collectief café dat ik samen met zo’n veertig andere vrijwilligers run. Sinds twee jaar mag ik me voorzitter noemen van de vereniging Averechts. Een leuke en uitdagende taak. Als barman spreek je mensen op een ongedwongen wijze, je hoort zaken die je als politicus nooit zo laconiek en indringend tot je zou kunnen laten komen. Het is een mooie spiegel die je soms wordt voorgezet. Ook ben ik sinds een jaar voorzitter van de Wijkraad Overvecht, een mooie groene weinig GroenLinkse wijk. De maatschappelijke betrokkenheid is er relatief laag, de genoten opleiding en het inkomen idem en de multiculturaliteit is er hoog. Een relativerende plek voor ons erg door idealisme doordrenkte soms aan het naïeve rakende GroenLinkse wereldbeeld. Maar juist in een wijk als Overvecht is het nodig om het beeld dat er leeft over de wijk te negeren en je stug in te blijven zetten voor die wijk. Ook, of juist, als de vorderingen even niet in zicht lijken te zijn.

Nu ruim zes jaar ben ik Statenlid voor GroenLinks in deze mooie provincie. De eerste vier jaar in de oppositie en de laatste jaren als lid van een coalitiepartij. Zonder moeite fungeer ik als groen en links geweten van de fractie, een rol die mij het meest natuurlijk ligt en juist nu we meebesturen van groot belang is om onze identiteit te handhaven. Zonder dat dit een Achilleshiel wordt.
De provinciale politiek kenmerkt zich vooral door het echt inhoudelijke werk. Het dwingt je af te stappen van de emotie en juist samen te werken op inhoud. Toch kriebelt het meer politieke handwerk van de gemeentepolitiek, met name het persoonlijke contact met de bewoners.

Al deze aspecten, mijn GroenLinkse hart, de spiegelfunctie die Café Averechts biedt, het relativerende van de wijk Overvecht, de lessen van het voorzitter zijn, en mijn jarenlange ervaring als Statenlid, maken mij tot een uitermate geschikt kandidaat-Raadslid voor GroenLinks in deze stad.

Briefschrijvers Dick De Bruijne, Marja Klever en F.W. Stoffelsen verzoeken mij in het AD-UN van dinsdag 2 april vooral rationeel naar de verbreding van de A27 bij Amelisweerd te kijken en niet te veel emotie te tonen. Nou, ze hebben geluk, dat is voor mij als GroenLinks’ Statenlid een koud kunstje.

Hét argument voor verbreding van de A27 bij Amelisweerd was altijd het oplossen van het fileprobleem. Met regelmaat kijk ik op de ANWB-website naar de verkeers-congesties op de Nederlandse wegen. En wat opvalt is dat de Bak bij Amelisweerd amper congestie kent of veroorzaakt. Zoals ook in de file-top-50 terug te vinden, is het rondom Utrecht slechts het stuk A27 tussen Utrecht en Maartensdijk dat structureel vastloopt. Ook de massale uittocht vanaf De Uithof zorgt voor de nodige drukte. Verbreding ter hoogte van Amelisweerd lost hieraan niets op.

Nieuwe context: Onlangs werd bekend dat het Rijk extra wil bezuinigen op infrastructuur. Mijn tip is: Doe dat met verstand en laat je niet leiden door emotie. De Bak bij Amelisweerd is niet datgene waar men zich (zeker nu) op moet blindstaren. Op korte termijn is er veel meer werk te creëren met het wegwerken van de ontstane schade aan de wegen die er vanwege onze aanblijvende winter is ontstaan (ook te lezen in het AD van dinsdag 2 april). En juist daar dreigt nu extra op bezuinigd te worden. Bovendien kennen bijvoorbeeld de snelwegen A1, A20 en A28 veel urgentere knelpunten.

Moderne tijd: de laatste jaren is de groei van het autoverkeer aan het stagneren, met name ten gevolge van ‘het nieuwe werken’. Ook het succes van de elektrische fiets leidt tot minder auto-kilometers. Recent heeft onderzoek in Delft aangetoond dat met beter gebruik van nieuwe technologieën onze wegen zeker 10% efficiënter gebruikt kunnen worden. Allemaal ontwikkelingen die ingaan tegen de gedachte van het alsmaar groeiende autoverkeer en de daarop gebaseerde wegverbredingen.

Ik wijd in deze brief niet uit over de directe effecten voor Amelisweerd of het gunstige effect dat investeren in alternatieven voor de auto heeft op de leefkwaliteit in onze woonkernen. Toch kan ik niet anders stellen: Verbreding van de Bak bij Amelisweerd is weggegooid geld.

Geacht College, beste raadsleden, lieve Overvechters en Utrechters

Het is goed wonen in Overvecht: ruime betaalbare woningen in een wijk met veel groen, op nog geen kwartier fietsen van de Utrechtse binnenstad en op een steenworp afstand van het elk jaar weer fraaier wordende recreatiegebied Noorderpark. Natuurlijk, de flats in de wijk zijn niet altijd even fraai en wie te vaak de verkeerde kant op kijkt ziet een hoop lelijks. Maar bovenal is het een prettige wijk. En ja, problemen zijn er ook genoeg: armoede, schooluitval, huiselijk geweld, hangjongeren, vervuiling. Typisch problemen zoals je ze in de krachtwijk die Overvecht is verwacht. Geen plek dus voor mensen die liever op een roze wolk wonen, we hebben het hier over een echte stadswijk.

De laatste jaren maakt Overvecht duidelijk een positieve ontwikkeling door: criminaliteit en overlast is fors minder geworden, we zijn gezonder gaan leven en de sociale samenhang in de wijk groeit. Zo zijn er recent nog, in het kader van de vreedzame wijk, tientallen jonge wijkmediatoren beëdigd die negatieve situaties direct weten ombuigen in iets positiefs. Forse delen van Overvecht hebben een metamorfose gekregen door grootschalige renovaties. Bewoners zijn weer trots op hun flatjes en de buurt ziet er een stuk frisser uit. Andere delen van de wijk ondergaan een nog grondiger metamorfose. Zoals de Spoorzone, waar honderden nieuwe huizen (zullen) verrijzen. We heten de nieuwe bewoners van onze wijk nu al van harte welkom. Een volgende stap is de aanpak van het winkelhart van Overvecht. Niet alleen wordt het uitgebreid en in een nieuw jasje gestoken, ook zullen er vele honderden nieuwe bewoners kennis maken met de charmes van de wijk.

Maar: Imago’s zijn hardnekkig en van een negatief imago kom je moeilijk af. Gelukkig liggen er kansen te over om de wijk weer een stapje omhoog te duwen. Kijk bijvoorbeeld naar de plannen voor de Noordelijke Randweg Utrecht (NRU). Die weg vormt nu een botte barrière voor de bewoners van Overvecht om naar het Noorderpark te komen. Bovendien zal die weg de komende jaren alleen maar drukker worden. En dat is op zich prima, als de overlast en de bufferwerking van de weg maar een omgekeerde ontwikkeling kent. En dat kan, de plannen liggen er. Toegegeven, het vergt een flinke investering, maar je krijgt er zeker zo veel voor terug.

Een onderdeel van de plannen voor de NRU is het afsluiten van de Moldaudreef. Dat levert de uitgelezen kans om langs een van de groene corridors naar het buitengebied een fraai nieuw woonbuurtje te bouwen. Maar dat lukt natuurlijk alleen als de Randweg niet een nog grotere (visuele) barrière vormt met het buitengebied. Hetzelfde geldt, hoewel in mindere mate, voor de kansen die afsluiting van de Zambesidreef met zich meebrengen. Bij de juiste plannen loopt het groengebied langs de NRU direct over in het groen van het Noorderpark. Denk je ook eens in wat een enorme winst van woongenot de bewoners van de Tokiodreef zullen ervaren als de nieuwe weg nog wat langer overkluisd blijft en er geen drukke weg, maar een groene oversteek richting Fort de Gagel voor de deur ligt. Het zou zomaar de meest gewilde flat van de wijk kunnen worden. Zo ook houden de bewoners van de Centaurusdreef hun hart vast: zal hun nieuwe uitzicht een uit de grond rijzend viaduct met geluidsschermen zijn, of een zo goed als onzichtbare verzonken weg waardoor niet het geruis van auto’s, maar het genot van weids uitzicht overheerst. De huidige plannen zien er voor hen nog erg bedreigend uit, hun hoop is dan ook gevestigd op het vinden van extra geld om ook daar het woongenot aanzienlijk te verbeteren.

Ons advies is: kijk door je oogharen naar de toekomst. Er is zo veel mogelijk, juist ook in Overvecht. De wijk is nog volop in ontwikkeling en er liggen kansen om het helaas nog hardnekkig aanwezige negatieve beeld van de wijk definitief tot het verleden te laten behoren. Grijp die kansen, kijk over grenzen heen en zie de toekomst.

Verder constateren wij dat de betrokkenen vanuit DROOM en andere actieve bewoners zich ‘bedot’ voelen in het participatieproces. Het is nog niet te laat om dit te corrigeren.

Met vriendelijke groet,

Jasper Fastl
Voorzitter Wijkraad Overvecht

Gepost door: Jasper Fastl | 20/10/2011

GroenLinkse mobiliteit in een ‘VVD’-college

De eerste snelwegen in Utrecht zijn verbreed, de aanpassing van knooppunt Hoevelaken vordert gestaag, de laatste stuiptrekkingen in het debat over de A12Salto lijken geweest, de Noordelijke Randweg Utrecht zou weleens verbreed kunnen worden, de A27 bij Amelisweerd wordt verbreed met een uitbreiding van ‘de bak’ als gevolg en 10 miljoen is gereserveerd voor het vergroten van de wegcapaciteit op de brug bij Rhenen. En dan vergeet ik vast nog iets. Je zou bijna zeggen: wat doet GroenLinks nu eigenlijk in dat provinciaal college?

Natuurlijk, niet GroenLinks was het die groeide van 4 naar 6 zetels, zoals we zo graag hadden gezien, maar juist de VVD groeide, van 10 naar 11. En ook de PVV streefde ons voorbij met 5 zetels. 16 keiharde auto-zetels. Daar valt moeilijk tegen op te boksen.

En natuurlijk, er zijn ook positieve zaken te noemen, zoals de 3 ecoducten die we bij elkaar gaan sparen, maar toch, de algehele focus is niet altijd even groen te noemen. Zeker op mobiliteitsgebied niet. En dat stoort mij, als woordvoerder mobiliteit.

Natuurlijk, er komt een tram vanaf Utrecht-CS naar De Uithof. Stom genoeg niet dwars door de stad, maar afijn, hij gaat er nu eindelijk komen. Maar juist die tram is een stedelijke verdienste, bovendien een erfenis van voor de college-onderhandelingen.

Toch zijn er ook kansen: Dit college ziet duidelijk de meerwaarde van de fiets, en dan met name van de elektrische. Die zou weleens heel voordelig een uitkomst kunnen bieden voor het kortere woonwerk-verkeer. Daar zal dus extra op ingezet worden en daar zal ik ook nadrukkelijk op letten.

Ook wordt het belang ingezien van spoorvervoer en wordt er naarstig gezocht naar het daadwerkelijk mogelijk maken van extra stations. Binnen Utrecht is station Lage Weide er 1 van. Maar waarom ook niet een station Maarsbergen ipv Maarn en een station Maartensdijk ipv Hollandsche Rading, om aan de knooppuntgedachte zo veel mogelijk recht te doen. Want juist dat is een focus die dit provinciaal college nadrukkelijk heeft: Kijken hoe je vervoersstromen en woon- en werklocaties zo goed mogelijk kunt clusteren. Een slimme gedachte die nog harder invulling mag krijgen.

Vanuit die gedachte gezien kan een station Lage Weide niet zonder fietsbrug naar Zuilen-Noord. Je bedient een enorme hoeveelheid extra mensen en ontsluit direct de sportvelden perfect. Bovendien creëer je een doorgaande fietsverbinding naar Leidsche Rijn. En zou het niet mooi zijn als er naast het nieuwe station een echte publiekstrekker wordt gerealiseerd. Ik noem maar wat: een nieuw multifunctioneel ijsstadion.

Ik hoop dat de lobby voor de spoorlijn Almere-Utrecht-Breda een nieuwe impuls krijgt, om de opties voor reizigers zo divers mogelijk te maken en niet iedereen de auto in te dwingen, want velen doen dat echt niet uit liefde. Zo’n nieuwe spoorlijn zou de nieuwe weg bij Houten definitief overbodig maken, omdat station Houten-west met gemak die 9000 verkeersbewegingen per dag zou kunnen opvangen. Inderdaad, 9000, waar hebben we het over?

Maar soms liggen oplossingen ook verder van huis. Zo wil Wageningen een goede OV-verbinding met station Ede-Wageningen ipv van de reguliere busverbinding die er nu ligt. Misschien ligt er wel een mogelijkheid om de spoorverbinding Amersfoort-Ede door te trekken tot Wageningen? En als ik dan toch aan lightrail-achtige verbindingen denk: wanneer wordt de verbinding naar Baarn eigenlijk op zo’n manier ingericht? En zou dat spoor naar Leiden niet eens verdubbeld moeten worden?

Kansen te over dus. Maar dat vraagt wel om focus, en samenwerking. Draagvlak ontstaat immers van onderop.

Gepost door: Jasper Fastl | 22/07/2011

Kaapstad, een mooie, maar verdeelde stad

Ik zit nu twee weekjes in Kaapstad, in de Afrikaans-sprekende noordelijke suburbs. Vrijstaande huizen in een heuvelachtige groene omgeving. De publieke buitenruimte stelt niet al te veel voor, maar ja, dat is Afrika. De schoonheid komt of van de natuur zelf, of van private investeringen. Als ik op mijn fiets stap richting Tygerberg Hospital, waar mijn vriendin stage loopt, en ik nader de snelweg, dan wordt de samenleving ineens een stuk gekleurder. Onderweg zie je zwarte bewoners slechts omdat ze als tuinier, huishoudster of bouwvakker aan het werk zijn. Het zijn ook de enigen die lopen over straat. De wittte bewoner lijkt niet veel meer te zien dan zijn auto, behalve als ze joggen of mountainbiken.

Misschien ligt daar ook ergens de kern van de onoverbrugbare kloof russen rijk wit en arm zwart. Die laatsten worden door de eersten vooral gezien als goedkope werkkrachten, wat ze ook zijn overigens. Samen met ze in de bus of trein zijn ze echter niet te vinden. Terwijl juist daar een plek ligt waar diverse groepen uit de samenleving samen kunnen komen. En wellicht wordt de boel er ook wat veiliger van. Een van de redenen ook dat het op straat niet altijd even veilig is, is omdat je slechts de onderklasse op straat aantreft. De rest rijdt het liefst tot zo dicht mogelijk bij de bestemming. Zelfs als de afstand niet meer dan een kilometer is.

En dan de kranten, althans, Die Burger, de krant die ik elke dag mag lezen. Die laat best treffend de wanhoop zien van dit land. Rijk wit ziet arm zwart in steeds grotere getalen hun luxe Kaapse enclave bezoeken, zien hun belastingen stijgen en zien dat de landelijke politiek langzaam een dieptepunt bereikt. Malema (een dertiger), de leider van de Jeugdliga van het ANC (heel wat machtiger dan onze PJO’s), siert de voorpagina al sinds mijn komst hier in de stad. Die Malema smijt met geld (dat hij eigenlijk niet heeft), laat een huis bouwen van een dikke miljoen euro, maar zegt wel op te komen voor de armen. Het is tekenend voor Zuid-Afrika. En dan rep ik maar even niet over dat hij zich laat adviseren door Mugabe, liedjes zingt over het doden van Boeren en pleit voor het nationaliseren van alle mijnen ed. Voor dat laatste gaat een delegatie binnenkort overigens naar Venezuela. Daar hebben ze er immers veel ervaring mee.

Overigens is corruptie bij de witte elite niet minder vreemd. Verhalen over vertegenwoordigers die hun eigen ontwikkelingsbedrijfje verrijken zijn vrij algemeen. Interessant ook wel is dat de overwegend witte gemeenteraad komende woensdag vooral zal vergaderen over het inlijven van stukken grond in de stad. En daarvoor wordt hier geen geld betaald. Gewoon nationliseren. In sommige gevallen best een goed idee, maar om dat nu algemeen toe te passen, daar kweek je boze mensen mee. Ik denk dat ik woensdag dus maar eens ga kijken in het stadhuis.

Alsof je in een achtbaan zit die politiek heet. Een klein half jaar terug waren we bezig met de voorbereidingen voor de campagne. Vijf zetels gingen we halen, een zesde zetel lag in het verschiet. En toen kwam Kunduz en was alles anders. We moesten ineens keihard werken om onze stemmen te behouden en de kans op winst leek zo goed als verkeken. Het was afwachten in hoeverre de landelijke politiek leidend was voor onze provinciale uitslag. Immers, er spelen toch genoeg thema’s in onze provincie die een goede uitslag voor GroenLinks hadden gerechtvaardigd. En was het niet juist GroenLinks die 4 jaar terug juist vanwege die provinciale thema’s het grootste deel van haar kiezers trok. In tegenstelling tot alle andere landelijk opererende partijen. Het heeft niet mogen baten, niet genoeg in ieder geval voor een vijfde zetel. Al zaten we er dichter bij dan ooit. Toch ben ik niet al te veel teleurgesteld. Immers, met 168 stemmen minder had de PvdD haar zetel niet in kunnen nemen. En laat ik Willem zijn zetel nu eens van harte gunnen.

Met de uitslag van 2 maart werd al snel duidelijk dat GroenLinks voor het eerst in het college kon komen in de provincie Utrecht. De VVD was als grote winnaar aan zet en de PvdA had zich als tweede partij al voor de verkiezingen buiten spel gezet. De campagnetijd heeft daar geen verandering in weten te brengen. Daarmee werden CDA en D66 logische partners en een vierde partij was noodzakelijk voor een meerderheid. En waarom zouden wij dat niet kunnen zijn? Aan kennis en kunde binnen onze partij geen gebrek, onze visie op een sterk en gefocust middenbestuur sluit voor een groot deel aan bij die van de andere drie partijen en de flirt van de VVD landelijk met GroenLinks toonde in ieder geval dat er geen onoverkomelijke bezwaren lagen. Dus, zo geschiedde. GroenLinks zit in het college. Onze lijsttrekker Mariëtte werd Gedeputeerde en er kwam een plek vrij in de fractie die ik mag vervullen.

2,5 maand heb ik op de reservebank mogen plaatsnemen. Natuurlijk, mijn input was onveranderd aanwezig. Toch voelt het anders, van de zijlijn aanwijzingen geven en hopen dat de vier vertegenwoordigers het goed doen. En dat hebben ze. Zoals RTV-Utrecht het verwoordde, gezien de aanvallen van zowel de SP als de PVV op het collegeakkoord heeft GroenLinks het misschien helemaal niet zo slecht gedaan. Natuurlijk, we investeren veel te veel in asfalt. Maar ja, als de VVD zelfs nog een zetel wint en wij gelijk blijven, dan kun je hard roepen, binnen halen zul je dan niets. Dubbel jammer dus voor ons dat landelijke thema’s zo hebben gedomineerd bij de provinciale verkiezingen. Maar met veel onderwerpen kan ik goed uit de voeten. Bedrijventerreinen zullen duurzaam worden geherstructureerd, leegstaande kantoren zullen vaker worden hergebruikt, bijvoorbeeld als studentenwoning of atelier. Van het rijk mogen we sturender zijn op economisch gebied: de culturele sector, groene recreatie, technologie en biologische landbouw zullen er hopelijk wel bij varen. Dit najaar nog gaan we werken aan een brede visie op beter OV in onze provincie en drie nieuwe ecoducten zijn zeker gesteld.

Maar, hoe zit het eigenlijk met onze nieuwe collega’s? Vijf PVV’ers! Niet iets om over te juichen. Maar gezegd moet worden dat ze, in tegenstelling tot hun Almeerse broeders, erg constructief meedenken met hoe we in deze krappe financiële tijden ons geld beter kunnen benutten. En als je je niet al te veel stoort aan hun wat zurige berichten op twitter, dan is er best mee te werken. En hoe is het met het CDA? De permanente machtsfactor heeft een dreun te verwerken (gehad). En dat is ook best te merken in de Staten. Ze zijn duidelijk op zoek naar een goede invulling van hun bescheidener rol. Iets wat D66, met een zetel minder, juist iets meer zou mogen doen. Ze zijn nu wel erg overtuigd geraakt van zichzelf😉 PvdA en SP zitten als linkse broeders nu tegenover ons in de oppositie. Vooral de SP speelt dat, zoals alleen zij dat kunnen, soms hard. Het is hun recht, en hun plicht, om ons met veel nieuwe gezichten in de fractie, scherp te houden. En als links en groen geweten binnen de fractie zal ik altijd open staan voor oprechte inhoudelijke kritiek.

Gepost door: Jasper Fastl | 28/02/2011

Waarom GroenLinks in Utrecht en waarom op mij?

Woensdag 2 maart 2011 zijn er weer Statenverkiezingen. Een mooi dag om op GroenLinks te stemmen, een mooie dag om op mij te stemmen.

Ik geef je een aantal simpele redenen om dat te doen.

Allereerst vanwege de taken van de provincie. Die taken liggen met name op het gebied van ruimtelijke ordening: het waarborgen van het groene landschap rond en tussen de steden en dorpen. Wie kan dat nu beter waarborgen dan een partij die het woord groen in haar naam heeft?

Mocht je dat wat te kort door de bocht gaan, bekijk dan de belangrijkste vraagstukken die de komende jaren aan bod komen.

Allereerst wordt er een nieuwe ruimtelijke structuurvisie opgesteld: Waar mag gebouwd worden, waar vooral niet? Waar kunnen windmolens geplaatst worden in de provincie? Kiezen we voor een meer duurzame, meer biologische landbouw, of zijn megastallen een beter idee? Dat soort vragen schreeuwen om een groen antwoord. Ook daarom stem je woensdag GroenLinks.

Verder zijn we nog druk bezig met het vormgeven van de de Pakketstudies, de mobiliteitsplannen voor onze provincie. Hoe breed worden onze snelwegen, welk percentage investeren we in fiets en OV? In hoeverre compenseren we de extra overlast die ontstaat bij verbreding van wegen?
De afgelopen jaren heb ik me voor een groot deel met deze discussie bezig gehouden. En gezegd mag worden dat de verhouding stapje bij beetje gaat van louter investeren in asfalt in de richting van investeren in een goed OV-netwerk en betere fietsvoorzieningen. Om die verhouding nog verder recht te trekken is een sterk GroenLinks absoluut nodig.

Een belangrijk thema in onze provincie is ook: Lukt het ons om de druk op de woningmarkt te verzachten? En hoe doen we dat? Als woordvoerder wonen heb ik zelf altijd gepleit voor het bouwen van betaalbare, duurzame en aanpasbare woningen. We kiezen dus niet voor de grillen van de markt, waardoor te weinig, vooral duurdere woningen worden gebouwd. GroenLinks kiest voor woningen die het gat tussen de sociale huursector en de middeldure woningen kunnen vullen.

Naast het duurzaam omgaan met ruimte en duurzaam bouwen in de provincie zal ook het duurzaam opwekken van energie en het isoleren van woningen en kantoren een belangrijk thema zijn voor de provincie. Althans, als u massaal GroenLinks stemt natuurlijk.

Binnen de provincie spreken we verder over welke taken we in de toekomst uit moeten voeren. Hoort cultuur daar bij? En in hoeverre dan wel? GroenLinks maakt zich als enige echt hard voor een goed provinciaal cultuurbeleid. De steden Utrecht en Amersfoort kunnen het niet alleen en ook cultureel erfgoed vinden we van groot belang. Dus, ook voor de cultuur stem je woensdag GroenLinks.

Uiteraard kan ook de Eerste Kamer een rol spelen bij je overwegingen. Juist landelijk worden de thema’s die hierboven benoemd zijn zeer nadelig beïnvloed. Sociale huren worden duurder en dure woningen blijven volledig gesubsidieerd. Op cultuur wordt drastisch bezuinigd, op de inrichting van natuur minstens net zo hard en juist in (snel)wegen stopt deze rechtse regering extra geld, ten koste van investeringen in OV. De omgekeerde wereld, een dubbele reden dus om op GroenLinks te stemmen.

Tot slot kan ik me prima voorstellen dat je zegt: sinds Kunduz weet ik niet meer of GroenLinks mijn partij nog wel is. Ondanks dat de provincie daar helemaal niet over gaat. Ook voor mij was en is het instemmen met de missie een zwaarwegend punt. De keuze die GroenLinks landelijk heeft gemaakt doet mij pijn. Laat je bezwaar gelden in je stem, maar laat GroenLinks in de provincie daar niet onder leiden. Breng je stem daarom extra bewust uit op mij, als stil protest, binnen de partij.

Older Posts »

Categorieën

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.